دلم غمگین ز سوز نای زهراست

به گیتی پر، طنین وای  زهراست

پدر   آشفته  اما     میزبان   است

همی داند که شمعش میهمان است

عجب  ز ود و عجب زود و عجب زود

دل    آل عبا   ریش   و    غم آلود

هلا    یاس    پیمبر  را    شکستند

به غیرازبغض و کین طرفی نبستند

هدف از   تیر غم     قلب  علی بود

از   آنجایی  که   امت  را   ولی بود

علی .   بر  مهر   زهرا  رشک  بردند

صدای     ناله اش  بر  عرش   بردند

چه سان  اوج  شقاوت   را    سرایم

توان       گویش     آن دم         ندارم