من این بستان تهی از سار  دیدم

ملک   را    محرم    اغیار    دیدم

صفا و عشق و یکرنگی گذشتند

صداقت  را   به   چوب  دار  دیدم

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

میروم  آشفته  و  افسرده  حال

پرسم از آن  نارفیق  دون سوال

رفته   از کف   نوبهار   عمر  من

باز  هم در حسرتم داری  خیال؟

٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬٬

سلام همراهان گرامی،با سپاس از حضور پر مهر و صمیمی شما عزیزان جهت سرایش و ارسال  شعر های زیبا ٬ به خاطر ایراداتی در اوزان و قوافی، پاره ای از ابیات حذف گردید ،هفتادو دو بیت حاضر به نیت شهدای کربلا از میان اشعار فرستاده شده انتخاب شد.از تمامی عزیزانی که دست یاری دادند کمال تشکر را دارم. انشالله پاداش این امر نیک را از خود مولایمان حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) دریافت نمایید.

خداوند مهربان حافظ و حامی تمام دلهای عاشق آب و آیینه.   

روی آدرس کلیک کنید                      http://www.shiayan.ir/haram.php

سلطان عشق

1_سرّ نی در نینوا.... دارد حسین ......................عالمی  در کربلا.. داردحسین

2_لاله رویانی به رنگ... عاشقی........................در بهار کربلا....... داردحسین

3_با همان هفتاد.و.. دو گلهای سرخ................لاله زاری با صفا... دارد حسین

4_میدرخشد نام او.... چون افتاب....................خط نوری تا خدا.... دارد حسین

5_هر کجا برپا  شود شوری ز  عشق...........در دل هر شعله...جا دارد حسین

6_الفتی با سینه های...  درد مند...................چون غریبی اشنا... دارد حسین

7_در طریق  جانفشانی.....خواهری...........همچو  زینب ....همنوا دارد حسین

8_یا علمداری... چو عباس رشید.....................جان نثاری با وفا... دارد  حسین

9_چشم واکن تا ببینی.. عرشیان.......................عاشقانی تا کجا دارد  حسین

10_روز محشر گوشه ی چشمی زلطف.......در شفاعت هم به ما دارد حسین. 

ابیات 1 تا 10 جناب استاد هاشمی زاده http://www.sheredashti.blogfa.com/

۱۱ـ دل رمید و بند از  پایش برید.........................اوج     پروازش،  گلستان   حسین

۱۲ـ گر  رثایش  را  بگویم  سالها.......................  کی شود ، وصف عزیزان   حسین

۱۳ـ فاطمه،مادر ،نبودی بنگری.........................تشنه   لبها   را  به  دامان  حسین

۱۴ـ سُم اسبان روی جسم عرشیان................می خورد    شلّاق   دندان   حسین

۱۵ـ ذوالجناح  بی سوار شر مگین...................مویه ها     بیند  ، ز   یاران    حسین

۱۶ـ بانوان را بر اسارت چیره شد..................... داغ    سنگین      غریبان     حسین

۱۷ـ خنده  مستانه  زالو     وشان.......................می رباید      صبر    پایان    حسین

۱۸ـ خون به شمشیر جفا پیروز   شد................مُهر    تاییدی   به   فرمان    حسین

۱۹ـ امر معروفی چنین خونین که دید؟.............نهی    منکر   راز    حیران    حسین

۲۰ـ بهر خون خواهی ، قیامت ها به پا..............گشته  بر   پا ، از   محبّان    حسین

ابیات ۱۱ تا ۲۰ سروده حقیر معصومه صالحی نویسنده ( پرواز)

۲۱ـ کوه   می افتد   به   پای  آفتاب ................کوه   می آید   به   پابوس     حسین

۲۲ـ در   زمین   تابید  مصباح      الهدی................تا   خدا افروخت    فانوس   حسین

۲۳ـ کربلا  می پرسد    امروز  از  شما...............جز شهادت چیست قاموس حسین؟

ابیات ۲۱ تا ۲۳ سروده آقای  عبدالحسین انصاری http://dobaitee.blogfa.com/

۲۴ـ"دیده خونبار  است با یاد حسین.................سینه    غمخوار است با یاد حسین

۲۵ـ گر  چه   شب   با رفتنش   آغاز  شد.................ماه بیدار   است   با یاد حسین"

ابیات ۲۵ و۲۴ سروده آقای حمید (صید) http://poetic.blogfa.com/

این قطعه شعر را تقدیم میکنم  به ساحت مقدّس حضرت امام حسین (ع) و هفتاد و دو کبوتر خونین بال دشت کربلا.

شکوه دارم،شکوه  بسیار ای خدا.........روحم از تن     میشود، هر  دم   جدا

 عزم   آن خاک  معطّر کرده است..........کر بلا ، دشت   گلی   پرورده   است

 وادی    اوج    شقاوت،   زهر کین...........خون     جگر   از  داغ دل،  ام البنین

 زینبم،بی بی ،چسان بر تو    گذشت؟؟؟؟؟چون   بدیدی ،  زخمه دیو   پلشت

  شبه   پیغمبر،  گل  رعنا   شکفت........... اصغرت را تیر  بر حنجر، چه  گفت؟

 او  فقط   لب  تشنه ی  یک جرعه بود........از  فرات  بی وفا ، کم می نمود؟

 مرد     میدانم     ابوالفضلم     بیا..............خیمه ها  سیراب  گشتند   از جفا

 ای    علمدار    شه    بی لشگرم..............کو؟ چه شد؟ دستان سقّای حرم

 قاسمم  دستت  حنا  از خون  گرفت!!!!!!!!!!.حجله     دامادیت    راز    شگفت

 یا  حسینم  ،نور   عین    مصطفی.............من  چه سان  گویم ، حدیث  نینوا

 بیعت    کوفی   و ،  حج    نا تمام...............خدعه ها و   بی وفایی ها  مدام

 مسلم   و   اولاد  او    سر داده اند.............کوفیان ،  مست  مقام  و  باده اند

 عصر    عاشورا   در  آن  دشت بلا..............عرصه   جولان   شمر   و   اشقیا

 خیمه ها سوزان ز آتش ،وای   من.............جسم    مولایم    فتاده، بی کفن

 آن   لئیم   بی حیا،  سر    را   برید..............هدیه کردش ،   بهر   درگاه   یزید

 لعن  و   نفرین   جهانی ،  بر شما...............شک   ندارم    بوده اید،    آل دغا

 اسوه صبر و   صلابت، زینب است..............دودمان    رذلتان   را   بر  شکست

 گر چه سیلی بر رخ   نیلی    زدید............سیلی  زینب،  امان   از  دون  برید. 

می توان در پهن دشت  عاشقی

خواب وهم انگیز را، صد پاره  کرد

---------------------------------

در  تلاطم های    سوز  بی نشان

تکیه  بر  خمّ  می و  سجاده   کرد

---------------------------------

چون خُورد،سیلی ز طوفان شاخه ها

ریشه ی  محکم، به رستن  چاره  کرد

---------------------------------

بر گلستان،  شاپرک   در  می زند

سوی میخک یا اقاقی، خانه کرد؟

---------------------------------

بر  فراز    قلّه ی  سرد   و   سترک

تیز    پروازان   عقابی   لانه    کرد.