| تبليغات | X |
| خانه | آرشیو | پست الکترونیک |
|
عید غدیر بر جمیع مسلمین جهان مبارک باد
غدیر آمد سرآغاز امامت کنم تجدید پیمان با ولایت غدیر اتمام حجّت بر زمین است همانا قول ختم المرسلین است نبی گر برسلاطین برتری داشت یقینا تکیه بر عشق علی داشت علی اعلا،علی مولا، علی جان علی اعجاز گیتی شد به دوران ز مظلومیّتش .....دیگر.......ننالم سپرده سربه کویش هر دو عالم پیمبر بر چه کس ،نام وصی داد؟ هلا! اول زعامت بر علی داد. مرور ...خاطرات ....فتح ......خیبر شود لرزان عدو از نام حیدر عدالت را ، شجاعت را ، سخا را کند معنا ، امامم بی ....مدارا همیشه هر کجا یار نبوت علی شیر خدا.....دریای رحمت |+| نوشته شده توسط معصومه در جمعه سی ام آذر 1386 و ساعت |
شوق وصال
این شعر را به یاد ایّام ذی الحجه سال پیش( ۱۳۸۵ ) که به همراه همسر و فرزندم توفیق تشرف به سر زمین وحی و به جا آوردن مناسک حج ابراهیمی را داشتیم سروده ام.و هر بار خواندنش برایم یادآور لحظات ناب و حال و هوای غریبی است.دوست دارم آن را تقدیم کنم به همسر مهربانم،به پاس تمام کوششهایی که برای انجام این سفر روحانی و پر خیر و برکت نمود.امیدوارم خدای مهربان این مرحله از معرفت را طوری که حلاوتش تا ابد در کاممان بماند نصیب تمام آرزومندانش بگرداند. الهی آمین
 دل وحشی نشان از یار گیرد سراغ خانه دلدار گیرد عجب شوری به سر افتاده بازم روم در کعبه اش جویم نیازم به ذکر العطش داخل چو گردم طوافش نه به پا ،با دل بگردم نمازم از سر اخلاص باشد معطر سجده ام از یاس باشد به قربانگاه قربانی کنم نفس جهاد اکبرم را داده ای درس تمام کینه ها از دل بروبم بگویم ای گلم، معبود خوبم همیشه مرهم زخمم تو بودی به ظلمت راه امیدم گشودی مرا از مکر مکاران رهاندی به سوی منزل جانان رساندی تو ای لطفت فزون تا بی نهایت رحیما کن تمنایم اجابت
|+| نوشته شده توسط معصومه در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 و ساعت |
نگاه
زندگی را بنگرد، هرکس ز سوی روزنی گه بود تاریک روزن، گه هویدا روشنی خوب بودن خوب دیدن را ضمانت میکند آنکه خورده شیر ناپاک کی درایت میکند شعله ور خشم و غضب، غافل ز پنهان در صدف چون شودخاکسترش برجا بغرّد وا اسف عشق اکسیر جوانی را شکوفا می کند می کشد خط بر بدیها فکر فردا می کند با نگاه عاشقی،پر گیرد انسان تا ملک ور نه گر سلطان ،چو باشی ،میشود دنیا درک شهد شکّرخنده،طفل گلفروش بی پناه چون شوددائم به لبها،رنگ می بازد گناه داغ بر دل می نهد فقر کسان در بیکسی تا عدالت گستری آید، خدایا مرهمی دیگران عاقل شدند و من همان دیوانه ام روز و شب در فکر یار و خانه و کاشانه ام
|+| نوشته شده توسط معصومه در دوشنبه نوزدهم آذر 1386 و ساعت |
سفر در کویر
محملی بستم برای عهد خویش باز میگردم به چندین قرن پیش ساربانا، اشتران را بار کن فکر نان و توشه بسیار کن صبحدم ، آهنگ هجرت میکنیم وز معاش و پیشه عزلت میکنیم چون سر آغاز سفر باشد کویر پندها باید گرفت از این دلیر آرمیده از کران تا بی کران مامن آرامش ره مانده گان چهر ه اش از نور بی حد سوخته لیک در دل، گنج ها اندوخته میکند، طوفان شن هر ذرّه اش میبرد،این سو و آن سو پیکرش با طبیعت، همنوایی میکند وز صحاری ، پاسداری میکند در فراسوی زمان یک بوته رست همدلی با همرهان، گام نخست در سفر، بالا و پستی، بی شمار گه مریضی بر رفیقان،سایه سار بار ها را، هر چه کمتر میکنیم از هجوم رهزنان، آسوده ایم مرد و نامرد، مشت ها وا میشود روز سختی ،ذات بد، رسوا شود
در مثل ، با سیر آفاق و نفوس تجربه، گردد بشر را یار و دوست. |+| نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه پانزدهم آذر 1386 و ساعت |
مرد آسمان
واژه ها تکرار در تکرار شد باز جانم بی قرار یار شد بهر ما این بی وفایی تا به کی؟ مهدیا ! نا آشنایی تا به کی؟ ای مرادم بر مریدان ملجایی نور یزدان در وجودت منجلی رمز هجرانت،همان اعمال ماست روسیاهیم! ادّعا اشکال ماست لاف عشق و سوز بی حدّ میزنیم در طلب بر کام دل، سد میزنیم وای مولایم! چه بد شرمنده ایم تشنه یک جرعه از آن خنده ایم ماهرویا، منّتی بر ما گذار حبّ وصلت،از دل ما بر ندار. |+| نوشته شده توسط معصومه در پنجشنبه هشتم آذر 1386 و ساعت |
قلم یارای پردازش ندارد
ابری سیاه قلبش را در آغوش می فشرد نفسش به شماره افتاد خود را نظاره کرد در سراشیبی سقوط، از بلندای کاخ آمالش، بر اوج فلک الافلاک، و دیدم فرودش را بر روی تخته سنگها تنش آغشته به خون استخوانهایش شکسته فریاد هایش بی صدا و جسمش نیمه جان در حسرت پرواز در آن هنگام قمری زیبا بر پیکر بی جانش،چه شور انگیز سر داده بود که ای بی نوا چه کردی با خودت....
|+| نوشته شده توسط معصومه در سه شنبه ششم آذر 1386 و ساعت |
یاد باد
فصل تابستون واسه ما.. .......زندگی، دوباره بود شور و نشاط کودکی........هوشمون، از سر می ربود راوی سینما بودم................واسه برادر، خواهرا تو بازی الک، دولک...............نبود کسی رو دست ما چادر شب، که می کشید....پرده به روی آفتاب باغچه پر گل حیاط..............مرکز نشر مهر ناب مادر بی مثال من...............لقمه می کرد محبتو بازم می گفتیم مامانی......بگو! نقل ستاره رو ستاره قصه ما.............اسیر تو قصر قشنگ شرط رهایی از قفس..........قرآن بخونه بی درنگ صدای گرم آقاجون..........زمزمه های......... آذری اگه حالش گرفته بود.........تعزیه می خوند یه کمی ساحل آرامشمون.............پر از نوای .........خوشدلی می خندیدند مردم شهر.........تو خونه های کاه گلی اما حالا !!؟؟؟
|+| نوشته شده توسط معصومه در دوشنبه پنجم آذر 1386 و ساعت |
|
درباره وبلاگ
صفحه نخست با سلام
منوی اصلیاز همه شما نازنینان که محبت می کنید و به من سر می زنید .ممنونم شعر های وبلاگ سروده خودم میباشد.اگر دوست داشتید نظرتان را در مورد آنها بنویسید. سپاسگزارم پست الكترونيك آرشيو مطالب خانگي سازی ذخيره كردن صفحه اضافه به علاقه منديها نوشته های پیشین
فروردین 1388دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 آرشيو موضوعی
شعرمقاله خبر پيوندها
موسیقی ملی ایراندیکشنری آنلاین لغت نامه دهخدا سید محمد خاتمی سر گذر، استاد سهیل محمودی استاد اسلامی ندوشن انجمن شاعران ایران سید مهدی شجاعی .شاعر دعاها و نیازها یار دلنواز شقایق کویر زرند دلخون دلنوشته گفته هایی از نگفته ها یا علی گفتیم و عشق آغاز شد سوته دلان کلبه من تک چین خدای نزدیک استاد هاشمی زاده روشنگر سکوت داس و قلم قلم نو زخم فدک کیمیا تبیان استاد شجریان دردانه آفرینش پایگاه ملی داده های علوم زمین سر کنسولگری ایران در استانبول هلی تختی ستاد عبدالجبار کاکایی مجموعه شعر فارسی قالب های حرفه ای وبلاگ ابزار وب فارسی امکانات
|
| Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar |
